خواص میوه جات

شناسه : 9566997

 

ارزش تغذیه ای طالبی

ارزش تغذیه ای طالبی

طالبی یكی از پرطرفدارترین میوه های فصل تابستان حتی در آن سوی دنیاست و به خاطر عطر و طعم دلپذیرش بسیار محبوب است. نام انگلیسی آنCantaloupe است كه از نام یك دهكده در ایتالیا به نامCantalup گرفته شده كه در این محل طالبی برای اول بار در سال 1700 میلادی كاشت شده است. طالبی متعلق به خانواده خیار و كدو است. گرمك و طالبی، شبیه خربزه هستند و از جهت غذا و پزشكی شباهت زیادی به خربزه دارند با این تفاوت كه پیش از خربزه می رسند و لطیف تر هستند و هضم آنها آسان تر است. طالبی و گرمك از میوه های پرآب فصل تابستان است. طالبی شیرین و خوشبوتر از گرمك است. قسمت های مورد استفاده طالبی و گرمك عبارتند از:میوه و تخم میوه.

 

فواید تغذیه ای طالبی

طالبی یكی از بهترین منابع ویتامینA است و مملو از بتا كاروتن است كه در بدن تبدیل به ویتامینA می شود. در یك فنجان آب طالبی فقط 56 كالری انرژی وجود دارد ولی 129% نیاز روزانه ما به ویتامینA را تامین می كند كه تاثیر آن در بهبود بینایی و پوست بدن بر همه واضح است.

ارزش تغذیه ای طالبی

طالبی یكی از غنی ترین میوه های حاوی ویتامینC است. طالبی علاوه بر ویتامین هایA وC حاوی مواد مغذی مفید دیگری مثل پتاسیم، فولات، فیبر، منیزیم، ید و ویتامین هایB6،B3،B5  وB1 است.

طبق نمودار بالا طالبی منبع غنی ویتامین هایA وC  ومنبع بسیار خوب ویتامینB6  و پتاسیم ومنبع خوبی از سایر مواد مغذی ذكر شده است.همانطور كه ویتامینA آنتی اكسیدان محلول در چربی است، ویتامینCآنتی اكسیدان محلول در آب است و مصرف این میوه به دلیل دارا بودن مقدار زیادی از این دو ویتامین، ابتلا به بسیاری از بیماری های مزمن مثل بیماری های قلبی، سكته و سرطان را كاهش می دهد . وجود مجموعه ای از ویتامین های گروهB در این میوه آن را به یك ماده بسیار خوب برای سوخت و ساز انرژی در بدن تبدیل كرده است. از این رو میوه ای بسیار مفید برای افزایش وزن كودكان و نوجوانان و افراد لاغر است.

 

انتخاب طالبی

برای خرید یك طالبی خوب و رسیده، با كف دست به آن ضربه بزنید باید یك صدای تو خالی داشته باشد. وقتی آن را در دست می گیرید باید نسبت به اندازه اش سنگین به نظر برسد و هیچ نقطه له شدگی یا نرم شدگی نداشته باشد. پوست آن باید به رنگ كرم یا زرد مایل شده باشد ( رنگ سبز پوست نشانه كال بودن آن است). محل اتصال آن به ساقه باید كمی نرم باشد و باقی مانده ساقه باید به راحتی كنده شود. یكی دیگر از نشانه های رسیده بودن طالبی بوی ملایم شیرینی است كه از پوست آن به مشام می رسد.

ارزش تغذیه ای طالبی

 

خواص درمانی گرمك و طالبی

1- طالبی میوه ای اشتها آور است.

2- طالبی، ادرارآور، نرم كننده (ملیّن) و موجبطراوت و شادابی پوست بدن است.

3- خوردن طالبی، بعد از غذا برایدرمان كم خونی مفید است.

4- مصرف طالبی برای كسانی كه سل ریوی دارند و یا مبتلا به یبوست و بواسیر هستند، مفید است.

5- گرمك سرشار از ویتامین هایA وC و سلولز است.

6- گرمك ملّین است؛ مخصوصاً برای كسانی كه از یبوست می نالند مفید است.

7- گرمك و طالبی، تشنگی را در تابستان تسكین می دهد.

8- گوشت طالبی برای تسكین سوختگی های سطحی و یا درمان ورم پوست موثر است.

9- آب طالبی برای نرم نمودن پوست مفید است.

 

احتیاط لازم در مصرف طالبی

1- كسانی كه مرض قند دارند باید در خوردن طالبی جانب احتیاط را رعایت كنند و یا آن را مصرف نكنند.

2- كسانی كه ورم معده دارند، نباید در مصرف طالبی زیاده روی كنند.

پرتقال، دشمنی بر علیه سرطان

از نظر شیمیایی پرتقال را منبع غنی ویتامینC می دانند و جالب آنكه پوست آن در بسیاری موارد حتی مغذی تر از پرتقال است. كارشناسان مؤسسه ملی سرطان آمریكا معتقدند موارد سرطان معده در آمریكا تقریباً كم است، زیرا در تمام ماه های سال پرتقال و مركبات در دسترس همه قرار دارد و بیشتر مردم آنها را مصرف می كنند. ویتامینC یكی از عوامل مهم مهاركننده سرطان است به طوری كه این ویتامین را دشمن نیرومندی بر علیه یكی از عوامل شناخته شده سرطان زا یعنی نیتروزامین ها(Nitrosamies) می شناسند.

مصرف زیاد پرتقال علاوه بر پیشگیری از سرطان معده ، در پیشگیری از انواع دیگر سرطانها نیز مؤثر است. از جمله سرطان مری در اشخاصی كه زیاد پرتقال می خورند، 50 درصد كمتر از اشخاصی است كه آن را كمتر مصرف می كنند و یا اصلاً نمی خورند. همچنین میزان ابتلا به سرطان لوزالمعده در مصرف كنندگان پرتقال در پایین ترین حد قرار دارد.

محققان دریافته اند كه پرتقال و سایر مركبات در پایین آوردن كلسترول خون نیز مؤثرند و این خاصیت مدیون وجود پكتین(Pectin) یا ماده الیافی پوست و ورقه های نازك مابین پره های پرتقال است. در مواردی كه هدف كاهش كلسترول و تأمین سلامت شریان ها باشد، برای استفاده از حداكثر نیروی درمانی پرتقال، توصیه می شود كه پرتقال را با لایه سفید رنگ زیر پوست و لایه های نازك داخل پرتقال كه حاوی پكتین هستند مصرف كنید.

پیشگیری از عفونت های ویروسی از خواص دیگر پرتقال است كه در عصاره آن وجود دارد. دانشمندان این خاصیت را فقط به دلیل ویتامینC موجود در آن نمی دانند، بلكه معتقدند كه ممكن است یك تركیب ناشناخته ضد ویروسی نیز در عصاره پرتقال موجود باشد.

لازم است بدانید كه یك لیوان آب پرتقال دارای 120 میلی گرم ویتامین Cیعنی دوبرابر مقدار توصیه شده در روز است و علاوه بر آن دارای مقادیری كلسیم، پتاسیم، نیاسین و اسید فولیك است. آب پرتقال سرشار از الیاف (فیبر) است، به ویژه اگر با (Pulpe) یا گوشت میوه مصرف شود. آب پرتقال هر اندازه كه سردتر باشد و در یخچال نگهداری شود ویتامین Cآن بیشتر حفظ خواهد شد.

 

تركیب شیمیایی پرتقال

از تجزیه قسمت خوراكی 100 گرم پرتقال علاوه بر آب، مواد زیر به دست می آید:

75 واحد بین المللی

ویتامینA

25 میلی گرم

یتامینB

50 میلی گرم

یتامینB

05/ تا 5/1 گرم

پروتئین

5/5 تا 7/9 گرم

موادقندی

2/0 گرم

سلولز

اینوریتول، پكتین، لیگنین، هورمون های نمو، اسانس ها، آنزیم های پروكسیداز، موادمعدنی شامل: سدیم 3 میلی گرم، منیزیوم 12 میلی گرم، فسفر22 میلی گرم، گوگرد10 میلی گرم، كلر3 میلی گرم، پتاسیم 187 میلی گرم، كلسیم 43 میلی گرم، منگنز05/0 میلی گرم، مس 04/0 میلی گرم و روی 17/0 میلی گرم.

 

آب پرتقال صحیح چگونه به دست می آید؟

پرتقال را پوست كنده، البته مانند پوست كندن یك سیب، یعنی پوست دوم سفید رنگ روی آن بماند و بعد به قطعات كوچك ببرید و در ماشین آب میوه گیری بیندازید، درست مثل زمانی كه می خواهید آب هویج بگیرید. آب پرتقال شما باید شیری رنگ باشد و نه كاملاً نارنجی ( از دیدگاه طب نتروپت و درمان های طبیعی).

 

فشار خون بالا و نوشیدن آب پرتقال

افرادی كه فشار خونشان بالاست و برای كنترل آن دارو مصرف می كنند، به احتمال زیاد به دلیل استفاده از داروهای ضد فشار خون و یا به دلیل بالابودن سدیم در بدنشان، پتاسیم آنها از حد طبیعی(5-5/3) پائین تر آمده و مشكلاتی در وضع سلامت آن به وجود می آورد. این بیماران باید به طور مرتب پتاسیم خونشان را مورد آزمایش قرارداده و كاملاً زیر نظر باشند.

البته درمان كمبود پتاسیم به طور مصنوعی امكان پذیر است و با تجویز پزشك صورت می گیرد، ولی این بیماران باید همیشه در تغذیه روزانه خود از موادغذایی حاوی پتاسیم بالا استفاده كنند. آب پرتقال سرشار از پتاسیم است و در یك لیوان بزرگ آب پرتقال حدود 350 میلی گرم پتاسیم وجود دارد.

میوه های زرد مانند موز- انواع مركبات- زردآلو- هلو- انگور- خرما و طالبی نیز دارای پتاسیم فراوان هستند، ولی چون آب پرتقال كالری كمتری دارد مناسب تر است، زیرا مواد خوراكی كه كالری زیاد تولید می كنند برای مبتلایان به فشار خون مناسب نیستند.

 

توصیه هایی درباره مصرف پرتقال

1- آب پرتقال با مزه شیرین متمایل به ترش، سرشار از انواع ویتامین ها می باشد، مخصوصاً از نظر مقدار ویتامینC بسیار غنی است؛ بنابراین توصیه می شود به منظور تأمین ویتامینC و ایجاد نیرو و مقاومت در مقابل انواع بیماری ها، در طول 24 ساعت به میزان یك تا دو لیوان از آب پرتقال بنوشید.

هر 28 گرم پرتقال حاوی 11 كیلوكالری ارزش انرژی زایی است.

2- آب پرتقال به علت دارابودن پروتئین و كلسیم قابل جذب و نیز قند كافی، یك ماده مغذی و مقوی محسوب می شود كه می توان به منظور تقویت عمومی بدن از آن استفاده نمود.

3- وجود هورمون های نمو، كلسیم، فسفر، آهن، ویتامینA و ویتامین C در پرتقال، شرایط لازم را برای رشد ونمو استخوان ها و عاج سازی به منظور استحكام دندان ها فراهم می كند؛ برای تقویت و رشد اطفال و نیز تأمین موادلازم بدن، مصرف آن به زنان باردار و شیرده توصیه می شود.

4- مصرف پرتقال به دلیل این كه حاوی موادمعدنی كافی به ویژه پتاسیم است، منجر به افزایش حجم ادرار در طول شبانه روز می شود و از این طریق سموم بدن دفع می گردد؛ در نتیجه انسان را با نشاط می سازد.

لازم به ذكر است آن عده از بیماران آسمی، رماتیسمی و پوستی كه روزانه مقداری تركیبات كورتون مصرف می كنند برای جلوگیری از خیز و عوارض دیگر، پیوسته باید مقداری پتاسیم مصرف كنند كه البته طبیعی ترین راه، مصرف پرتقال است.

5- در فصولی كه پرتقال فراوان است، بهترین و طبیعی ترین راه مبارزه با یبوست خوردن روزانه یك تا دو لیوان آب پرتقال است.

6- قبل از این كه پرتقال كاملاً رسیده شود، با فشردن قسمت خارجی پوست پرتقال تازه، اسانس پرتقال به رنگ زرد و بوی معطر و طعم ملایم جدا می شود كه از آن در تهیه ادكلن، محلول های زیبایی و معطر كردن شربت های طبی استفاده می نمایند.

7- اسانس پرتقال خاصیت ضدعفوی كنندگی دارد؛ بنابراین در تهیه پمادهای ضدعفونی كننده به كار می رود.

8- پرتقال بهترین محرك برای افزایش اشتها است؛ به همین دلیل سعی كنید آن را قبل از غذا میل كنید نه بعد از آن.

آلو؛ بهترین درمان یبوست

این میوه كم و بیش در مناطق مختلف پرورش می یابد كه دارای انواع مختلفی مثل : آلو بخارا ، آلو زرد ، آلو سیاه ، آلوچه و … می باشد و در تهیه غذاهای مختلفی مثل : مرغ ، كوفته ، 

خورشت به  ، خورشت سیب ، خورشت اسفناج  و فسنجان بكار می رود. آلو دارای خواص درمانی چون ضد یبوست ، برطرف كننده تب ، صفرا ، خشكی مزاج و غلظت خون است.

خواص تغذیه ای و درمانی آلو :

* آلوی سیاه حرارت درونی بدن را فرو می نشاند.

* آلو حالت تهوع را از بین می برد. از این رو افرادی که به حالت تهوع و سرگیجه مبتلا می باشند ، بهتر است روزانه چند عدد آلو بمکند.

* آلو ضد تب و سردردهای صفراوی است.

* آلو طبیعتی سرد دارد ، پس برای افراد گرم مزاج مناسب است.

* آلوی سیاه در مبتلایان به خارش بدن مانند خارش پشت، زیربغل ، گردن ، شانه مؤثر است.

طبیعی ترین، بهترین، و بی خطرترین راه معالجه یبوست و بواسیر ، استفاده از اشکال مختلف آلو و آلوی خشک است که باید آن را به شکل پخته یا خیس کرده مصرف کنند.

* آلو تقویت کننده و تنظیم کننده دستگاه هاضمه است .

* خوردن آلوی تازه یا پخته و یا کمپوت آلو برای درمان بیماران مبتلا به 

روماتیسم  ، نقرس و تصلب شرائین مفید است.

* مصرف آلو به صورت پخته برای افراد ضعیف و مسن بهتر است، زیرا آلوی خام دیرهضم می شود.

* آلو در معالجه 

کم خونی  ، ضعف و ناتوانی و خستگی جسمی مفید است.

* آلو سرشار از ویتامین های 

A  و C  ، کربوهیدرات ( مواد نشاسته ای )، آهن ، کلسیم  و سایر املاح می باشد.

* آلوی خشک برای مبتلایان به سوء هاضمه بسیار مفید است.

* برگه آلو، بهترین ضد سم می باشد.

* برگه آلو، دستگاه هاضمه را در بدن تنظیم می نماید.

* غنی از 

منیزیم  ، سدیم ، فسفر  و پتاسیم است.

* به مقدار كافی فیبر غذایی را برای بدن تامین می كند.

* در حفظ سلامتی كبد موثر بوده و باعث سم زدایی از سیستم گوارشی می شود. همچنین در مبارزه با عفونت و تب های روده ای بسیار حائز اهمیت است.

* از آنجا كه حاوی مقدار زیادی فسفر است، در افزایش قدرت فعالیت های ذهنی تاثیرگذار می باشد.

* نوشیدن آب آلو در دفع انگل های معده بسیار موثر می باشد.

پژوهشگران معتقدند از آلو مى‏توان به عنوان ضدعفونى‏كننده غذا استفاده كرد. آلوى خشك خواص ضد میكروبى دارد كه مى‏تواند خطر آلودگى گوشت را كم كند. افزودن آلو یا عصاره آن به گوشت قیمه شده، به میزان قابل توجهى از رشد میكروب ها جلوگیرى مى‏كند.

هر چند 

ادویه  نیز مى‏تواند نقش مشابهى ایفا كند، اما عصاره آلو طعم اندكى دارد و به همین دلیل طعم اصلى غذا را تغییر نمى‏دهد. افزودن 3 درصد عصاره آلو، بیش از 90 درصد مانع از رشد میكروب ها مى‏شود. آلو به دلیل كمك به مرطوب ماندن گوشت، كیفیت گوشتى را كه دوباره گرم مى‏شود، بهبود مى‏بخشد.

موز؛ کاهش دهنده فشار خون بالا

 

گیاه موز یکی از قدیمی ترین گیاهان است که تکامل یافته نوع وحشی آن می باشد. این گیاه در واقع یک گیاه درخت مانند است که می تواند تا 9 متر نیز ارتفاع داشته باشد.

 

 

مواد مغذی موجود در 100 گرم موز :

 

کالری  95 کیلوکالری
کربوهیدرات  23 گرم
فیبر  1 گرم
پتاسیم  400 میلی گرم
منیزیم  34 میلی گرم
مس  1/0 میلی گرم
ویتامین C 11 میلی گرم
ویتامین B6  3/0 میلی گرم
اسید فولیک  14 میلی گرم
چربی  3/0 گرم

 

 

فواید موز برای سلامتی انسان

زمان های قدیم در طب پزشکی چینی، موز به عنوان نرم کننده دستگاه گوارش و ریه ها مصرف می شد. همچنین برای درمان یبوست ، زخم ها و سرفه  های خشک توصیه می شد و در آن موقع موز را به صورت سوپ های غلیظ مصرف می کردند.

مصرف یک موز متوسط در روز از یبوست جلوگیری می کند و مانع از اختلال حواس در دوران پیری  می شود. موز کال و نرسیده خاصیت قابض کنندگی و جمع کنندگی دارد که در درمان اسهال به کار گرفته می شود.

موز به عنوان منبع انرژی فاقد کلسترول به پایین نگه داشتن فشار خون  کمک می کند.همچنین از بیماری های قلبی  جلوگیری می کند و در تنظیم قند خون مؤثر است.

کربوهیدرات موجود در موز، سریعاً در دستگاه گوارش هضم و جذب شده و وارد خون می شود. این عمل باعث می شود ماهیچه هایی که در حال فعالیت هستند، سریعاً انرژی خود را تأمین کرده و شادابی و طراوت خود را به دست آورند. به خاطر جذب سریع قند، موز شاخص گلیسمی بالایی دارد، لذا برای افراد مبتلا به دیابت  توصیه نمی شود.

موز کال و نرسیده برای افراد دیابتی که بایستی میزان قند خون خود را ثابت نگه دارند بسیار مفید است؛ زیرا موز کال 2 گرم قند و 23 گرم نشاسته دارد، برخلاف موز رسیده که دارای نشاسته ای به نام نشاسته مقاوم است که در روده کوچک هضم نمی شود.

 

 

اختلال حواس و فراموشی در دوران کهولت

کمبود پتاسیم می تواند باعث افسردگی و اختلال حواس شود. میوه ها ، سبزیجات و انواع گوشت تازه منابع سرشار از پتاسیم هستند. از جمله منابع خوب آن : موز، آرد سویا ، لوبیا سفید ، عدس ، اسفناج ، آب پرتقال  ، طالبی  ، برگ چغندر و آلو است. به دلیل اینکه افراد مسن  میوه و سبزی کمتری مصرف می کنند، در معرض کمبود پتاسیم  و ابتلا به اختلال حواس هستند.

موزهای رسیده که حاوی پتاسیم بالایی می باشند و جویدن و هضم آن ها نیز آسان است، می توانند منبع خوبی برای تامین پتاسیم روزانه افراد سالمند  باشند.

 

 

فشار خون بالا

موز حاوی سدیم  پایین و پتاسیم بالایی است. یک موز متوسط ، 11 درصد نیاز روزانه پتاسیم بزرگسالان را تأمین می کند. برای داشتن فشارخون مناسب، مصرف کم نمک  ( سدیم ) و مصرف زیاد منابع پتاسیم ، کلسیم  و منیزیم بسیار مفید است. لذا موز یک ماده غذایی مناسب برای افراد مبتلا به فشار خون بالا  است؛ زیرا پتاسیم، دفع سدیم را از بدن تسریع می کند و باعث گشاد شدن رگ های خونی و کاهش فشار خون می شود.

 

 

بیماری های قلبی

موز می تواند از بروز بیماری های قلبی  جلوگیری کند؛زیرا پتاسیم موجود در موز از فعالیت رادیکال های آزاد مضر جلوگیری می کند. هم چنین مانع از تصلب و گرفتگی عروق می شود.

 

آدرس کوتاه :